Signaleren en begeleiden van trauma in de ouder-kindrelatie (IMH)

Fysieke en emotionele veiligheid binnen de ouder-kindrelatie is van belang voor de ontwikkeling van het jonge kind. Gelukkig blijkt de meerderheid (60-70%) van de gezonde, thuis opgroeiende kinderen in de leeftijd van een tot twaalf jaar voldoende veiligheid te ervaren in de relatie met hun ouders. 

Veiligheid is niet hetzelfde als afwezigheid van stress en ingrijpende gebeurtenissen. Ingrijpende gebeurtenissen horen bij het leven en stress hoort bij ontwikkelen en groeien. Veiligheid in de relatie gaat over het stimuleren van de nieuwsgierigheid en de ontdekkingsreis van het kind in ontwikkeling en het daarin hanteerbaar houden, begrijpen en helpen reguleren van stress, emoties en (ingrijpende) gebeurtenissen. Veiligheid is een interactiecirkel met een veilige haven en een veilig baken van waaruit het jonge kind de wereld kan ontdekken en zich kan ontwikkelen. 

Fysieke en emotionele veiligheid in de relatie is van levensbelang voor het (jonge) kind, omdat het een belangrijke buffer is voor het hanteren van ingrijpende gebeurtenissen en toxische stress. Ingrijpende gebeurtenissen en toxische stress in het leven van jonge kinderen vergroten de kans op problemen in de fysieke en geestelijke gezondheid. 

Maar wat als ouders en belangrijke anderen in de omgeving van het kind deze veiligheid niet (altijd) kunnen bieden, tijdelijk of structureel? Zo’n 30 tot 40% van de kinderen ervaart niet of in mindere mate veiligheid in de relatie met hun ouders. Wanneer herken je dat als (jeugd)professional en wanneer kan of moet je er iets aan doen? En wat kan en mag je dan doen, oftewel waartoe ben je vakbekwaam? 

In deze cursus ontdek je als (jeugd)professional jouw mogelijkheden binnen jouw vakgebied om signalen te herkennen van onveiligheid en stress in de interactie tussen het kind en de ouders en de belangrijke anderen in de omgeving van het kind. Je verkent hoe jij hen kan ondersteunen en begeleiden naar een (trauma)sensitievere interactie, met als doel de veiligheid binnen de relatie te vergroten. Je maakt ook kennis met de mogelijkheden van behandeling, zodat je kan bepalen wat er binnen jouw vakbekwaamheid past en wanneer en hoe je beter kunt doorverwijzen naar specialistische hulp. 

Hoe kun je als jeugdprofessional voelen of zien dat er iets speelt in deze ouder-kindrelatie en dat onder woorden brengen? Hoe kun je aansluiten bij ouder en/of kind om een impactvolle gebeurtenis woorden te geven? Hoe maak je onderscheid tussen een impactvolle en een traumatische gebeurtenis? Hoe kun je door herkennen, erkennen en signaleren de gebeurtenis begeleiden in deze ouder-kindrelatie danwel doorverwijzen als dat nodig is?