Duurbelastbaarheid in arbeid: Sociale verzekering versus civielrecht

Daarnaast moet de restverdiencapaciteit duurzaam en bestendig vol te houden zijn, zonder dat structurele overbelasting optreedt en algemene dagelijkse verrichtingen in het gedrang komen of niet meer mogelijk zijn.

De criteria van de sociale verzekering (de WIA) en de standaard Duurbelastbaarheid in arbeid van het UWV, kunnen daarom niet worden toegepast om de restverdiencapaciteit bij letselschade vast te stellen. Toch gebeurt dit regelmatig, met alle gevolgen voor het slachtoffer en de schadebegroting van dien.

Bij de sociale verzekering wordt echter enkel gekeken naar de inzetbaarheid in algemeen gangbare arbeid, ongeacht de invloed daarvan op het functioneren in het privé- en in het sociale leven. In het civielrecht geldt daarentegen de persoonlijke situatie van het slachtoffer van vóór de schadeveroorzakende gebeurtenis als maatstaf en is een evenwicht op alle ICF-domeinen het uitgangspunt.

Dit heeft gevolgen voor de manier waarop bij letselschade vastgesteld wordt hoeveel uur per dag en per week een slachtoffer vanwege de ongevalsklachten in arbeid belastbaar is. Dat en meer, leert u bij de nascholingsmiddag op 9 juni aanstaande.

• Na het volgen van deze nascholing kent u de verschillen tussen het vaststellen van duurbelastbaarheid bij de sociale verzekering en bij letselschadezaken en de implicaties daarvan voor de mate van restverdiencapaciteit.
• Daarnaast herkent de veel gemaakte fouten in expertiserapporten en medische adviezen.
• Voorts kent u de voorwaarden waaraan voldaan moet worden om duurbelastbaarheid bij letselschadezaken vast te stellen.
• Na het volgen van deze nascholing weet u tevens welke vragen u aan het slachtoffer, de medisch adviseur en de verzekeringsarts-deskundige moet stellen.

Bestemd voor:

• Letselschade advocaten en (rechtsbijstand)juristen
• NIVRE-re personenschade
• Medisch adviseurs
• Verzekeringsartsen en bedrijfsartsen