Whiplash: een clash tussen nek en brein?

Whiplash associated disorders (WAD) verwijzen naar de verscheidenheid van klinische manifestaties veroorzaakt door een plots acceleratie-deceleratie mechanisme, vaak ten gevolge van een ongeval. Het klinisch beeld van WAD en de hersteltrajecten zijn erg variabel. Het merendeel van de patiënten herstelt spontaan binnen 3 maanden na het trauma. Echter, tot 50% van de patiënten ontwikkelen persisterende pijn en beperkingen. 

Chronische WAD worden gekenmerkt door permanente nekpijn, hoofdpijn, duizeligheid, concentratiestoornissen, slaapproblemen en vermoeidheid die interfereren met activiteiten van het dagelijks leven. Nochtans objectief valt er vaak weinig structurele schade vast te stellen.

Deze laatste groep vormt een enorme uitdaging voor de fysiotherapeut!

Tijdens deze tweedaagse wordt dieper ingegaan op alle veranderingen, zowel perifeer als centraal die plaatsvinden ten gevolge van dit letsel. In functie van het klinisch beeld en de fase van herstel, proberen we het dominante dysfunctiepatroon te bepalen. Bij patiënten met subacute en chronische klachten kunnen we een indeling maken volgens dominant input (articulair, myogeen, neurogeen), processing (centrale sensitisatie) of output (motorische controle). In functie van het dominante dysfunctiepatroon wordt een gericht klinisch onderzoek en behandelplan uitgewerkt, waarbij de focus varieert tussen een eerder lokale aanpak en de eerder “desensitiserende” aanpak.