Parentificatie

Van parentificatie is sprake als een kind de verantwoordelijkheid op zich neemt voor het welbevinden van een ouder. In de behandelpraktijk ontmoeten we regelmatig volwassen patiënten die ooit zo’n bijzondere relatie met hun ouder(s) hadden. Herkenning blijft in de praktijk vaak lastig, terwijl deze vroege systeemdynamiek en de verinnerlijking daarvan vaak meespeelt bij ernstige zelfwaarderingsproblematiek, bij relatieproblemen of in waakzaam narcisme. Het is echter ook mogelijk dat patiënten met tevredenheid terugkijken op die patronen en vinden dat ze daardoor snel zelfstandig en volwassen zijn geworden.

Op dit symposium wordt beschreven:

• hoe u gezonde en destructieve parentificatie kunt onderscheiden;
• hoe parentificatie zich in verschillende levensfasen uit;
• dat dergelijke patronen in onszelf een valkuil kunnen zijn;
• hoe de therapeutische relatie door de gehechtheidsstijlen wordt gekleurd.